https://hdl.handle.net/20.500.12619/3827 2026-04-15T18:30:13Z https://hdl.handle.net/20.500.12619/103027 Learning from the Recycling Ideas of Nature for Sustainability: Council House (CH 2 ) Ertosun Yıldız,Merve Building sector is playing an active role in the depletion of energy resources. Ecological balance is hanged by a thread due to increasing waste and pollution problem. Thus, ongoing discussions about sustainable development and environ- mental consciousness are focusing on the “nature and built environment relation- ship”. Furthermore, recent researches show that nature has good ideas to improve a systematic approach to architectural design for sustainability. This discipline, known as biomimicry, leads researchers working within interdisciplinary groups to achieve built environments like “ecosystems” highly efficient, recycling, low wasting. Accordingly, by learning from nature, using waste in building construction by “recycling or reusing” has taken important place in terms of energy conserva- tion. In this context, this chapter discusses a case study, Council House Building, in detail from designing process to construction, from material usage to renewable energy concerns. The findings demonstrated that a building can be designed with sustainable design goals. This building can be called “a working ecosystem” due to several strategies like efficient use of solar energy, natural ventilation and lighting, using waste water, etc. It is also possible to conclude that biomimicry in the realm of architecture should be discussed and formulated for formation of sustainable built environments. 2019-01-01T00:00:00Z https://hdl.handle.net/20.500.12619/103026 SÜRDÜRÜLEBİLİR YAPI TASARIMI ÇERÇEVESİNDE BÜTÜNLEŞİK TASARIM YÖNTEMİ Ertosun Yıldız,Merve Kentlerde her geçen gün büyüyen yapılı çevreler, dünyada giderek artan ve çevreyi tehdit eden hammadde ve enerji tüketimi ile karbondioksit salınımının artmasına sebep olmaktadır. Özellikle günümüz binaları, yapı yaşam döngüsü boyunca tasarım aşamasından itibaren çeşitli sebeplerle sürdürülebilirliğe dair pek çok kaygı ile örtüşmemektedir. Geleneksel tasarım süreci içerisinde tek başına karar alan ve uygulamaya aktaran mimarların bu sonuç üzerindeki etkileri büyüktür. Dahası, uygulama aşamasında sürece sonradan dahil olan profesyonellerin kendi uzmanlık alanlarına dair gerekleri projeye entegre etmesi ile proje üzerinde yaşanan değişiklikler sürdürülebilir yapı/yaşam kaygısına daha en başından aykırı bir durum oluşturmaktadır. Bu durum çevresel zararların yanı sıra malzeme kaybı, fazladan enerji tüketimi, öngörülemeyen uygulama güçlükleri, mekânsal niteliklerin aşağı çekilmesi gibi pek çok olumsuzluğu beraberinde getirmektedir. Yapı sektörünün enerji kaynaklarının yaklaşık %40’ının, su kaynaklarının yaklaşık %25’inin tüketiminden ve dünya sera gazı emisyon salınımının yaklaşık üçte birinden sorumlu olması, enerji politikalarında bu sektöre yön verecek çalışmaların gerekliliğini doğurmuştur. Öncelikli amacı, bir binanın uzun vadeli sürdürülebilirliğini desteklemek için enerji verimliliğini en üst düzeye çıkaran mimari çözümler geliştirerek yüksek performanslı/ yeşil binalar inşa etmek olan bütünleşik tasarım yöntemi, günümüz tasarımlarına yeni bir bakış açısı ve yaklaşım getiren ideal bir strateji olmaktadır. Binaların bulundukları çevreye verdikleri zararı en aza indirmek ve binaların niteliğini üst seviyelere taşımak amacıyla tasarım sürecinin ilk aşamalarından itibaren farklı uzmanlık alanlarının bir arada çalışmasını öngören bütünleşik tasarım, yerin iklimsel, coğrafik ve topografik gerekleri çerçevesinde minimum kaynak tüketimi öngörerek, binadan beklenen konfor koşullarının sağlanabilmesine ve optimum çözümlerin üretilebilmesine dair detaylı düşünme süreçlerini içeren bir çalışma modelidir. Çalışmada, Türkiye yapı sektörü için uygun olduğu ortaya konulan tasarım modelinin, akış süreci irdelenmiş, örnek incelemesiyle uygulanabilirliği ve faydaları belirtilmiştir. Çalışmanın, Türkiye’deki tasarımcılar, uygulayıcılar, kullanıcılar ve işverenler olarak tüm proje paydaşlarına, konuya ilişkin bilinç oluşturulması yöntemin özümsenmesi ve yaygınlaşması için öz bir altlık olması hedeflenmiştir. 2018-01-01T00:00:00Z https://hdl.handle.net/20.500.12619/103025 Gelenekselden Günümüze Mekân Anlayışında Çocuk Oyun Alanlarının Kültürel Değişimi Üzerine Bir Değerlendirme Ertosun Yıldız,Merve Oyun, çocuğun fiziksel ve ruhsal gelişiminde önemli bir yere sahiptir. Çocuğun oyun oynayacağı mekânında bu gelişime katkısı oldukça fazladır. Çünkü çocuk, sınır- sız hayal dünyasıyla oyun mekânını kavrayarak kendi istediği şekilde tasarlar. Geç- mişte var olan sokak kültürü bu imkânı çocuğa tanımış ve sokaklar çocukların kendi dünyasında sınırsız bir oyun alanına dönüşmüştür. Böyle yaratıcı bir eyleme geçmişte ev sahipliği yapan ve kentin önemli bir parçası olan sokaklar, çocukların sosyal ve zi- hinsel gelişimini olumlu yönde etkilemiştir. Fakat plansız göçlerle birlikte belirli kent- lerde artan nüfus, barınma ihtiyacını da arttırmıştır. Bu ihtiyaca cevaben mekân için çözüm, ölçeği büyüterek sağlanmaya çalışılmaktadır. Konut projelerinde, barınma ihtiyacını karşılamak için düşeyde büyüyen tasarım fikriyle birlikte; kenti güzel kılma adına yapılan dönüşüm projelerinde de bu orantısız büyüme farklı şekillerde karşımı- za çıkmaktadır. Çarpık kentleşmeden etkilenen sokaklar da artık kültürel bir değer içermekten çok, endüstrileşmeye ve zamanın hızlı akışına hizmet etmeye başlamıştır. Dış ortamda, insanı ezen bir hal alan kentsel yapılaşma, sokak kültürünü ortadan kal- dırarak, ebeveynleri ve çocukları evlere ya da kapalı mekânlara hapsetmektedir. Çün- kü ebeveynler açısından dış mekânlar, çocuklar için güven telkin etmeyen mekânlara dönüşmüştür. Artık sokaklar, çocuklar için iyi bir oyun alanı oluşturmamaktadır. Çocukların oyun ihtiyacına karşılık olarak, onları rehabilite eden rekreasyon alanları- na ve güvenli oyun mekânlarına ihtiyaç duyulmuştur. Geçmişte sokakların üstlendiği görevi, şimdi çocuk oyun alanları üstlenmiştir. Kültürel bir değişim yaşayan dünyada, çocukların daha verimli bireyler olarak yetişmesi için sorumluluk artık tasarımcının eline verilmiştir. Toplumsal farklılıklar göz önüne alındığında, maddi dağılımın eşit olmadığı bir düzen içerisinde tasarımcı, bütün çocuklara eşit fırsatlar tanımaya gayret göstermelidir. Bu önemli sorumlukla birlikte tasarımcı, geçmişte sokak kültürünün çocuk üzerindeki etkisini düşünerek, çocuğu eve kapatan bir dünyanın içerisinden çıkarıp, doğayla iç içe olan yeni oyun mekânlarına bırakmalıdır. 2015-01-01T00:00:00Z https://hdl.handle.net/20.500.12619/103024 Doğa temelli algoritmik tasarım yaklaşımı: Biyomimesis yoluyla konsept bir örtü tasarımı Ertosun Yıldız,Merve Her geçen gün değiĢen ve geliĢen teknolojilerle tasarımda veri kullanımının geliĢmesi, günümüz yapı tasarımı yaklaĢımlarını etkileyerek, mimari tasarım sürecini farklı boyutlara ulaĢtırmıĢtır. Tasarımda veri kullanımı, tasarımcılara, algoritmik bir bakıĢ kazandırarak biçimsel birçok alternatifin bütünleĢik Ģekilde görünümünü sağlamaktadır. Algoritma, ―iyi tanımlanmıĢ kuralların ve iĢlemlerin adım adım uygulanmasıyla bir sorunun giderilmesi veya sonuca en hızlı biçimde ulaĢılması iĢlemi‖ olarak tanımlanmaktadır(TDK). Ancak burada esas olan tasarımı oluĢturacak kurallar dizisinin iyi tanımlanmasıdır. Tasarım kurallarını oluĢturmanın yöntemlerinden biri de milyonlarca yıldır kusursuz bir iĢleyiĢ içinde olan doğa dan öğrenme yoludur. Biyomimesis olarak adlandırılan bu yöntem, doğada bulunan organizmaların taklit edilerek veya onların iĢlevsel özelliklerinden ve sistemlerinin iĢleyiĢ ilkelerinden ilham alınarak insanların ihtiyaçlarına cevap bulmaya çalıĢan bir arayıĢtır. Bu alanda önemli çalıĢmalar yapan Benyus, biyomimikriyi insanların sorunlarına çözüm bulmak adına doğanın modellerini inceleyen, taklit eden ve ilham alan yeni bir bilim olarak tanımlar ve doğanın bir model, ölçüt veya mentor olarak tasarımlara yön veren veri olarak kullanılabileceğini belirtir. Mimaride tasarım stratejisi olarak biyomimikrinin kullanılması; tasarım ile ilgili problemlerin tanımlanıp bu ihtiyaca yönelik doğada bir çözüm arayıĢına gidilerek en uygun organizma ya da ekosistemin bulunması ―biyolojiyi sorgulayan tasarım‖, ve bir organizma ya da ekosistemde davranıĢ, fonksiyon gibi özelliklerin belirlenerek yeni bir tasarım geliĢtirmesi ―tasarımı etkileyen biyoloji‖ olarak iki grupta belirtilmektedir. Bu çalıĢmada doğadaki bitki ve hayvanların, koruma/korunma içgüdüsüyle gerçekleĢtirdiği davranıĢlarından öğrenme yoluyla, yarı açık alanlarda kullanılabilecek bir üst örtü sisteminin tasarlanması için konsept geliĢtirilmesi amaçlanmıĢtır. ÇalıĢma kapsamında, Pangolin canlısının karĢı bir davranıĢ gördüğünde tepki olarak kendi kabuğuna kıvrılarak kendini tamamen kapatması ve biçim değiĢtirmesi tasarımı yönlendiren veri olarak kullanılmıĢtır. Bu doğrultuda öncelikle panellerle oluĢturulan tasarım modülü belirlenmiĢtir. Doğal model olan pangolin‘in karĢılaĢtığı bir etki; modülde değiĢen fiziksel çevre Ģartları; doğal modelin verdiği tepki ise, çeĢitli hava koĢullarına göre panellerin belirli oranda açılıp kapanması olarak belirlenmiĢ ve uygun konfor koĢullarının sağlanması hedeflenmiĢtir. 2018-01-01T00:00:00Z